Geçen yıl bu dönemlerdeki sıkışıklığımı hatırladım yine bilgisayarın başına oturunca. 2000’e giriyorduk ya, yüzyıl’ın önemli müzikal isimlerini yazacağım şeklinde kasmıştım kendimi. Yazmıştım büyük çabalar sonucunda, ama kabusum olmuştu bu yazı. Bu 100 ismin içinde unuttuğum kimse var mı diye gece yarısı uykudan kalkıp bilgisayarın başında arama taramalar yapıyordum. İki ara bir dere bir durumdu. Yüzyılın bitmemesine karşın, 2000’in gazına gelerek herkes “yüzyıl’ın en iyileri”ni sıralıyordu. Bende bu furyaya kapıldım itiraf etmeliyim ki. Ama doğru zaman bu zamandır. Yeni yüzyıl başlıyor. 2001 bence 2000’den daha önemli br yıl dünya tarihi için. Bu sefer size “en önemli 100” demeyeceğim. Yüzyılın en önemlisi diyeceğim. Size sorsam müzik tarihinin en önemli topluluğu hangisidir diye, bana kendinize göre çeşitli cevaplar vereceksiniz muhtemelen. Ama bu yazıyı ben yazdığıma göre, bunu size sormuyor ve kendimce en önemlisini açıklıyorum.

“THE BEATLES”

Hiç unutmam. Bir bayram günüydü ve ben yaklaşık 11 yaşlarımdaydım. Bilirsiniz, tek kanallı TV dönemlerinde TRT bayrama başka bir önem verir ve programları daha da zenginleştirirdi. İşte böyle bir günde gerçekleşen bir ziyaret sırasında sıkılmış olmalıyım ki, ev sahibine televizyon seyretmek istediğimi belirttim. Tek kanalda doğal olarak zapping imkanım olmadığından, bana verilenle yetinmek zorundaydım. Bir film başladı. “Beatles Hayranları” adlı bu filmde, bir kaç genç insanın, Beatles konserine girmek için verdiği amansız mücadeleyi anlatıyordu. Beatles’ı tanımıyordum, ama filmin sonunda bir kaç saniye görünen siyah takım elbiseli 4 adam ilgimi çekmişti. Artık Beatles’ı nerede görsem oraya yönelir haldeydim. Benim için ikinci Beatles miladı ise, İzzet Öz’ün hazırladığı “Teleskop”tur. “Sgt Peppers Lonely Hearts Club Band” en mühim Beatles albümüdür. Bence. Teleskop’ta da, bu albüm konu alınmıştı. Ertesi gün gidip kaseti satın aldığımda, müziğin en önemli adamlarını dinlediğimi farketmiştim. Günümüzde bile, kadim dostlarım “Fidelio ve Zoso”yla yaptığımız Beatles sohbtleri ve dinletileri de hala bizi o eski günlere götürür.

Beatles’ın en şöhretli dönemlerinde biz dünyada yoktuk. Olmayı çok isterdik. O ihtişamı o dönemlerde yaşamak bir başka olurdu herhalde. O dönemlerin gençleri anlatır durur hep. “Bir Beatles plağı alabilmek çok zordu. O zamanlar Türkiye, şimdiki gibi herşeyi kolayca bulabileceğin bir ülke değildi. Şansın varsa, yurtdışına giden birine ısmarlardın plağı. Benim bir Rubber Soul plağım vardı, mahallede karizmam en tepedeydi”. Peki böyle bir efsanenin sonunu hazırlayan ne veya, kim oldu? Şöhretin ağır yükünü taşıyamamak mı? Hiç sanmıyorum. Bir çok Beatles fanına ve araştırmacısına göre, Beatles’ın sonu, Yoko Ono ve Linda McCartney adlı iki kendini bilmez kadının eseridir. Her ne kadar bazıları, dağılma sebebini, John ve Paul arasındaki çelişmelere ve anlaşmazlığa bağlasa da, baş sebep John’un Yoko’su ve Paul’ün Linda’sıdır. Özellikle Yoko denen Japon uyuzu.

Tarihin en önemlisi olunca, yıllar boyunca sömürülmekten hiç kaçamadı The Beatles. Stüdyo albümleri haricince, bugüne kadar kaç tane toplama albümü çıktığını eminim ki Paul, George ve Ringo dahil kimse söyleyemez. (John hiç söyleyemez, onun için bir ruh çağırma seansı yapmamız lazım). Bu toplama albümler arasında bence en mantıklısı, Anthology serisiydi. Çünkü albümlerde yer alan şarkıların bir çoğu daha önce kimse tarafından dinlenmemiş kayıtlardan oluşuyordu. Sözgelimi ben Beatles’ın “Besame Mucho”Yu söylediğini bilmezdim. Veya Help’in kaydı öncesinde yapılan geyikleri hiç dinlememiştim. Hal böyle olunca çıkan toplama albüm bir anlam ihtiva ediyor. Gel gelelim, bir kaç hafta önce çıkan “1” adlı toplama albümün manasını ben kavrayabilmiş değilim. Albüm içine konulan şarkılar daha önce dinlediklerimizin aynısı, üzerlerinde hiç bir oynama yapılmamış. Sadece, Beatles tarihinin en başarılı parçaları toparlanarak yeni bir seri oluşturulmuş. Bu albümün çıkacağını ilk duyduğumda, bir hayli şaşırmıştım. Çünkü ben Beatles’dan para kazanma yollarının bittiğini düşünüyordum. Sonra bir başka enteresan proje olduğunu sandım. Ama karşıma çıkan şarkılar hiçte beklediğim gibi orijinal olmadı. Albümün tek özelliği, Beatles’ın 27 adet 1 numara olmuş single’ını içermesi. Beatles dinleyen bir insanın, hemen hemen bu şarkıların tümünü bildiğini tahmin ediyorum. İşte “The Beatles 1”in şarkıları.

1. Love Me Do

2. From Me to You

3. She Loves You

4. I Want to Hold Your Hand

5. Can’t Buy Me Love

6. A Hard Day’s Night

7. I Feel Fine

8. Eight Days a Week

9. Ticket to Ride

10. Help!

11. Yesterday

12. Day Tripper

13. We Can Work It Out

14. Paperback Writer

15. Yellow Submarine

16. Eleanor Rigby

17. Penny Lane

18. All You Need Is Love

19. Hello Goodbye

20. Lady Madonna

21. Hey Jude

22. Get Back

23. The Ballad of John & Yoko

24. Something

25. Come Together

26. Let It Be

27. The Long and Winding Road

Albümle ilgili daha fazla detay bulmak isterseniz, grubun resmi web sitesine bakmanız yeterli. Son derece değişik tasarlanmış bir siteyle kaşılaşacaksınız. Muhtemelen, bu albümün arkasından bir başka Beatles toplaması daha gelecek. Ve dünya varoldukça, bir takım insanlar Beatles’dan para kazanmaya devam edecek.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *